تشکل‌ها؛ بازوی تحلیلی برای حکمرانی اقتصادی

به گزارش می‌متالز، عضو هیات‌ مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با تأکید بر نقش تشکل‌های صنعتی در حکمرانی اقتصادی گفت: تشکل موفق نمی‌تواند صرفاً به انتقاد و مطالبه‌گری بسنده کند، بلکه باید در کنار طرح مسائل و نقد سیاست‌ها، راهکار‌های دقیق، کارشناسی و داده‌محور نیز ارائه دهد و در فرآیند سیاست‌گذاری مشارکت داشته باشد.

بهادر احرامیان درباره ضرورت وجود و نقش تشکل‌های صنعتی در اقتصاد ایران، اظهار کرد: وجود تشکل‌ها صرفاً مختص اقتصاد ایران نیست و در همه جای دنیا، همزمان با شکل‌گیری دولت‌ها، نهاد‌های مدنی و تشکل‌ها نیز شکل گرفته و حفظ شده‌اند. تشکل‌ها بخشی از جامعه مدنی هستند که در کنار نهاد‌های دولتیِ مسوول حکمرانی، به حل مسائل و مشکلات کمک می‌کنند و زمینه مشارکت فعال مردم و بخش‌های مختلف اقتصادی در مدیریت کشور را فراهم می‌سازند.

وی افزود: در واقع، تشکل‌ها می‌توانند حلقه واسط میان دولت و فعالان اقتصادی باشند؛ به این معنا که مسائل و دغدغه‌های بخش خصوصی و تولیدکنندگان را به سیاست‌گذار منتقل کنند و از سوی دیگر، درک دقیق‌تری از محدودیت‌ها، اهداف و سیاست‌های دولت به فعالان اقتصادی ارائه دهند.

تشکل موفق؛ مطالبه‌گر یا مشاور سیاست‌گذار؟

عضو هیات‌ مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران درباره اینکه یک تشکل صنعتی موفق باید بیشتر مطالبه‌گر باشد یا مشاور سیاست‌گذار، تصریح کرد: اگر صرفاً مطالبه‌گری کنیم و فقط انتقاد داشته باشیم، بدون اینکه پیشنهاد و راه‌حل ارائه دهیم، در نهایت کاری جز گلایه و به اصطلاح ساده‌تر «نق زدن» انجام نداده‌ایم.

احرامیان ادامه داد: هر فعالیتی زمانی می‌تواند مثبت‌تر و مفیدتر باشد که در کنار انتقاد، پیشنهاد و راه‌حل نیز ارائه شود. بنابراین، تشکل صنعتی باید بتواند مسائل و ایرادات موجود در سیاست‌گذاری و حکمرانی را به شکل سازنده مطرح کند و همزمان راهکار‌های عملیاتی برای اصلاح آنها ارائه دهد.

وی با اشاره به ضرورت رعایت اصول کار تشکلی گفت: فعالیت تشکلی آداب و اصول خاص خود را دارد و ما در کشور نیز باید بیش از گذشته به اصول صحیح کار تشکلی توجه کنیم. امروز در بسیاری از موارد شاهد هستیم که تشکل‌ها و فعالان اقتصادی عمدتاً در موضع انتقاد و ایراد گرفتن قرار می‌گیرند، اما برای اثرگذاری واقعی، باید این رویکرد را اصلاح کرد.

وی افزود: یکی از بدیهی‌ترین و نخستین اصول فعالیت تشکلی این است که انتقاد باید همواره با راه‌حل همراه باشد. تشکل‌ها نباید صرفاً به بیان ایرادات حکمرانی، سیاست‌گذاری یا عملکرد مسوولان و دولت‌مردان بسنده کنند، بلکه باید انتقادی سازنده ارائه دهند که بتواند به تصمیم‌گیری بهتر و اصلاح سیاست‌ها کمک کند.

انجمن فولاد؛ ربع قرن فعالیت تخصصی

احرامیان در ادامه درباره عملکرد انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در انتقال مطالبات صنعت به سیاست‌گذاران اظهار کرد: انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران اکنون در بیست‌وپنجمین سال فعالیت خود قرار دارد و یکی از تشکل‌های قدیمی کشور محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: این انجمن در رتبه‌بندی‌هایی که تا امروز از سوی اتاق ایران انجام شده، همواره در میان چند تشکل برتر کشور و در مواردی در جمع سه یا چهار تشکل برتر قرار داشته است.

عضو هیات‌ مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران خاطرنشان کرد: این موضوع، حتی فارغ از عملکرد خود انجمن، نشان می‌دهد که در صنعت فولاد چه نیرو‌های متخصص، پخته و توانمندی حضور دارند و چه ظرفیت‌های تخصصی و کارشناسی در این صنعت وجود دارد. همین ظرفیت‌ها کمک کرده‌اند تشکلی که از دل صنعت فولاد شکل گرفته، بتواند در طول این سال‌ها عملکرد مناسبی داشته باشد.

محدودیت انرژی؛ یکی از مهم‌ترین مطالبات فولاد

احرامیان درباره مهم‌ترین مطالبات صنعت فولاد که همچنان به نتیجه مطلوب نرسیده است، گفت: مطالبات صنعت فولاد متعدد است، اما یکی از مهم‌ترین آنها به موضوع انرژی و نحوه اعمال محدودیت‌های برق و گاز بازمی‌گردد.

وی توضیح داد: صنعت فولاد صنعتی است که تقریباً ۷۰ درصد برق مورد نیاز خود را تولید می‌کند و سهم مصرف آن از برق کشور حدود ۵ تا ۶ درصد است؛ با این حال، بیش از ۳۰ درصد هزینه برق کشور را پرداخت می‌کند.

احرامیان افزود: در بخش گاز نیز تقریباً شرایط مشابهی وجود دارد، اما زمانی که بحث اعمال محدودیت‌های انرژی مطرح می‌شود، عملاً محدودیت بسیار سنگینی، در حدود ۷۰ درصد، به صنعت فولاد تحمیل می‌شود. این موضوع یکی از بزرگ‌ترین مطالبات صنعت فولاد است؛ چراکه محدودیت‌های انرژی، زیان هنگفتی را متوجه صنعت فولاد و در نهایت اقتصاد کشور می‌کند.

محدودیت‌های صادراتی و تنظیم بازار در صدر مطالبات

عضو هیات‌ مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با اشاره به سایر مطالبات این صنعت گفت: محدودیت‌های صادراتی و بازگشت محدودیت‌های تنظیم بازار که بر صنعت فولاد اعمال می‌شود نیز از دیگر مواردی است که انجمن در سال‌های گذشته پیگیری کرده است.

وی افزود: این موارد و موضوعات مختلف دیگری وجود دارد که انجمن تلاش کرده است تا حد امکان آنها را پیگیری کند و در سیاست‌گذاری‌ها اثرگذار باشد.

عبور از نامه‌نگاری به سمت سیاست‌گذاری داده‌محور

احرامیان درباره تغییر رویکرد تشکل‌های صنعتی از مدل سنتی نامه‌نگاری و مطالبه‌گری به سمت ارائه راه‌حل‌های دقیق و داده‌محور گفت: انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران دقیقاً در همین مسیر حرکت کرده است.

وی اظهار کرد: انجمن صرفاً به نامه‌نگاری و طرح مطالبه اکتفا نمی‌کند، بلکه پیشنهاد ارائه می‌دهد، در فرآیند تصمیم‌گیری مشارکت می‌کند و در جلسات همفکری و اتاق‌های فکر حضور دارد.

احرامیان تأکید کرد: انجمن سال‌هاست که از رویکرد صرفاً مبتنی بر نامه‌نگاری فاصله گرفته و تلاش کرده است از طریق ارائه دیدگاه‌های کارشناسی و مشارکت در فرآیند‌های تصمیم‌گیری، بر سیاست‌ها اثر بگذارد.

منافع صنعت فولاد و منافع ملی در تعارض نیست

عضو هیات‌ مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در پاسخ به این پرسش که در مواردی مانند قیمت‌گذاری، صادرات یا تأمین ارز که ممکن است میان منافع صنعت فولاد و سیاست‌های دولت تعارض ایجاد شود، تشکل‌ها چگونه باید میان دفاع از صنعت و منافع ملی تعادل برقرار کنند، گفت: این پرسش نکته بسیار مهمی را مطرح می‌کند.

وی افزود: موضوع فقط تعارض میان دولت و صنعت فولاد نیست؛ اصولاً دولت نمی‌تواند میان منافع خودش و منافع صنعت، تولید و سایر اجزای تشکیل‌دهنده اقتصاد فاصله‌ای قائل شود. این تصور که منافع دولت از منافع بخش تولید و صنعت جداست، برداشت کاملی نیست.

احرامیان تصریح کرد: در بلندمدت، منفعت دولت نیز در رشد صنعت و توسعه بخش‌های مختلف اقتصاد است؛ بنابراین اگر با نگاه بلندمدت به موضوع نگاه کنیم، اساساً منافع دولت، صنعت و اقتصاد باید در یک مسیر قرار داشته باشد.

وی ادامه داد: مشکلی که گاهی ایجاد می‌شود این است که برخی دولت‌ها برای دستیابی به منافع کوتاه‌مدت، برای مثال جلب آرای مردم یا ایجاد یک ارزانی کوتاه‌مدت، منافع کوتاه‌مدت را بر منافع صنعت و بخش‌های مختلف اقتصادی ترجیح می‌دهند و همین مسئله موجب شکل‌گیری تعارض می‌شود.

رقابت، منافع تولیدکننده و مصرف‌کننده را همسو می‌کند

احرامیان با تأکید بر اینکه در بلندمدت منافع تولیدکننده و مصرف‌کننده الزاماً در نقطه مقابل یکدیگر قرار ندارد، گفت: در بلندمدت، منفعت هر صنعتی این است که بتواند محصول خود را ارزان‌تر عرضه کند؛ چراکه در این صورت امکان فروش بیشتری خواهد داشت و رقابت نیز افزایش پیدا می‌کند.

وی افزود: طبیعتاً در همین فرآیند رقابتی، منفعت مصرف‌کننده نیز تأمین می‌شود. این تصور که هر تولیدکننده یا فعال اقتصادی الزاماً می‌خواهد کالای خود را گران‌تر بفروشد، برداشت دقیقی نیست و ریشه در برخی نگاه‌های سوسیالیستی به اقتصاد دارد.

عضو هیات‌ مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران تصریح کرد: اگر تولیدکننده بخواهد صرفاً گران‌تر و گران‌تر بفروشد، اساساً فلسفه رقابت چه می‌شود؟ رقابت دقیقاً برای این شکل گرفته است که مانع چنین وضعیتی شود. در صنعت فولاد نیز رقابت به شکل کامل و جدی وجود دارد و این صنعت یکی از بزرگ‌ترین مازاد‌های تولید نسبت به مصرف را در جهان دارد. بنابراین، در صنعت فولاد نمی‌توان گفت چنین مسئله‌ای به شکل جدی و حاکم وجود دارد.

احرامیان در پایان خاطرنشان کرد: اگر از این منظر به موضوع نگاه کنیم، منافع صنعت فولاد، تولیدکنندگان، دولت و مردم در بلندمدت کاملاً همسو است و سیاست‌گذاری صحیح باید به دنبال ایجاد شرایطی باشد که این هم‌سویی در اقتصاد کشور تقویت شود.

منبع: پایگاه خبری - تحلیلی ایراسین